Terug naar de oorspronkelijke bedoeling van het vak van distillateur.

Van mijn 16e tot nu heb ik in de IT gewerkt. Als je nog zo’n 20 tot 25 jaar aan werk voor de boeg hebt, dan zet dat je aan het denken. Ga je je in die tijd nog steeds bezig houden met bits en bytes, of ga je daadwerkelijk iets maken, iets dat je fysiek vast kunt houden? En die vraag was het begin van een hobby die inmiddels uit de hand gelopen is.

In 2022 startte ik een opleiding tot distillateur en begon ik “stage te lopen” bij een bevriende distilleerderij. Zo leerde ik wat er allemaal komt kijken bij het maken van drank. Wat wel en niet te doen, en hoe je van de beste grondstoffen de beste producten kan realiseren. Welke keuzes je juist wel of niet moet maken. En zoals mijn docent altijd zei: “alles heeft invloed”.

Wat ik echter ook ontdekte, is dat er nog maar weinig echte distillateurs actief zijn op de markt die hun eigen product van begin tot eind produceren. Niet alleen is het lastig qua regelgeving, maar ook de economische en commerciële aspecten maken het lastig: de concurrentie is groot en enkele forse spelers domineren de markt. Wat ik daarbij vooral jammer vind, is dat daardoor het werkelijke ambacht van distillateur lijkt te verdwijnen. Kennis die de afgelopen duizenden jaren is opgebouwd, verdwijnt zo in de vergetelheid.

Ik heb daarom de stoute schoenen aangetrokken. Naast mijn IT-bedrijf ben in 2023 mijn eigen distilleerderij gestart. Om dat proces te vergemakkelijken distilleer en produceer ik zelfstandig bij diezelfde bevriende distilleerderij waar ik mijn stage liep: van begin tot eind wil ik mijn handen vuil blijven maken aan het maken van kwalitatief hoogwaardige dranken. Om het ambacht in stand te houden. Om iets te maken waar je trots op kan zijn als je het in je hand hebt. En belangrijker nog: om producten te maken waar mensen ook nog eens van genieten, tot de laatste druppel.